M.SELİM ÇİÇEK  (meselci@hotmail.com)

KENTLER BİRBİRİNE BENZER (23.04.2008) Kentler birbirine benzer... Her birinde farklı da olsa aynı isimde bir sokağı,garip de olsa aynı uzunlukta bir kaldırımı,değişik de olsa aynı evlerden oluşan bir mahallesi,muntazam da olsa aynı derece ve renkte bir görüntüsü var... Kentleri ayakta tutan kendisi değildir.içindekilerdir kenti yücelten,onu meşhur eden hadiseler,insanlar,hayvanlar,bitkiler... Kentler birbirine benzer... Mardinli biri aynı zamanda istanbul’a da,kerkük’e de ruhunu salıvermiştir.özlemi,yaşantısı,yolculuğu insanın,evrensel kent kümesini oluşturur üzerinde yaşadığı kentte... Herkes az çok doğulu,az çok batılıdır bu yüzden.her kim hangi şehirde yaşıyorsa yaşasın,her kentin bir akşamı,bir sabahı ve bir hayatı vardır onun için... Kentler birbirine benzer... Paralel ayna gibidir kentler..simetrikleri,ışıkları,efkarlıkları ve değişimleri aynı zamana tekabül eder.birbirilerini etkilerler ve aynı dili,aynı duyguyu,aynı iklimi yudumlarlar kaderlerinde.bu nedenle kentlerin alınyazıları örtüşür gel-git vakitlerde... Evet, Kentler birbirine benzer...benzer üçgenler gibi,ikiz kardeşler gibi ve bir ağaçta tombul tombuk duran ayvalar gibi... Yazarımızın diğer yazıları Ah Hakkarim Çocuktu Adı Kanımca İnsan An Olur Kız Kaçırmalar Sevmek Hala Yerinde Mi Olur Mu Dikkat Dikkat Yurdumun Üstünde Nerdeler Daye sere min di xwerehe Ez Wunda Dikim İstedikçe istiyorum Seni Sen önümde dururken Her an yeni bir yıldır Denklemini Çözemiyorum İnsanın Bildiğimiz Doğru Sadece Daha Doğrusu Saati Geldiğinde Yaz Sıcağında İstekler Koca Dünya Hayat Bazen Kendimize Bakmak Olmalı Yaşam Babamı Anlatıyorum Şiir Gibi Düşmek Yollara Sana Sevdalıyım Diye Cami Avlularında Sevdan İçin Bana İnsanı Anlat Çocukluğumu Özlüyorum Daha Yapılanlar Var Gül Mevsiminin Başlangıcı Senden Önce Hayaldim İçimizi Bulmak Neler Oluyor Ki Sen Gelmeden Önce Gizli Kalıplarımız Ben de Sana Öyle Zaman Olur ki İnsanca Yaşamak Bana Düşen Sensiz Gidemem Uzaklara Aşkın Göçmenlerimi Toplar Amaçlarımız ve Hedeflerimiz Düş değil Yağmur Yağar Herşey Sen Oluyor Kerboran'ın Sorunları Düş Peşime Bu Yazım Sana Yazılıyor Özleminle Geçiyor Kerboran'da Ramazan Coşkusu Her Eylülde Başkalaşırım Kerboran'ın Okuyan Gençleri Kimse Bilemez Benden Söylemesi Seni Kaybederken Dawet Seninle Olmak Vardı Farklıyız Oyuncaksız Büyüyen Çocuk Geçikmiş Bir Selam Belki Gelirsin Diye Petrol Kokulu Akşam Payımız (05.04.2008) payımız bir dilim özgürlüktür siz tam ekmek yerken ey dünya... payımız rahat bir nefestir sizin sesiniz her yere ulaşırken ey kulaksızlar... payımız hakça bir taleptir siz halkımı uyuturken ey milli iradeciler... ve payımız bir güvercin uçması barıştır siz vatan sakarya derken ey kardeşim diyenler... Ah Hakkarim (30.03.2008) ah hakkarim sen kurşunlara değil engin dağlara zengin bağlara layıksın... ah hakkarim sen çocukların anne babaların çığlıklarını değil özgürlüğün sesini mutlu yaşamanın nefesini duymalısın... ah hakkarim sen kara bulutların gri renklerin adı değil sen beyaz güvercinlerin kanadı sen tüm güzelliklerin adısın... Çocuktu Adı (23.03.2008) çocuktu adı... nereye uzansa değişiyordu,farklılaşıyordu o durum... çocuktu adı... her çocukla,her yaşıtıyla oynamak istiyordu.istiyordu afacanlığını,çocuksu yapısını herkes görsün.herkes el üstünde tutsun avuçlarını.herkes onu kucaklasın... çocuktu adı... sabah akşam çelik çomak oynardı.varsa yoksa tek işi oyundu.ama o henüz farkında değildi hayatın bir oyundan ibaret olduğunu.bunu ne düşünecek zamanı,ne de baş ağrıtacak bir aklı vardı.felsefesi,fikri oyun oynamaktı doyasıya... çocuktu adı... hangi toprak kimin,kimin değil umrunda değildi.büyüklerle işi yoktu.nasıl olsun ki,onun çevresi mini minacık alanlardı.küçükler onun yegane dünyasıydı.kendi öyküsünü çocuk olarak bire bir yaşamak istiyordu... yaramazdı.uslu durmazdı.nerede bir haşarı varsa,başta ismi yazılıyıdı.nerede bir ziyan varsa,faturası kendisiydi... çocuktu adı ama yoktu soyadı... Kanımca (18.03.2008) kendi kabuğumuzdan çekildiğimiz saat, kendi aslımıza döneceğiz... aynalara bakarak,başkalarının sırtından geçinerek ne bir yere varırız,ne de doğru olan anlama bir çizgi çizeriz kendimizce... kendi kabuğumuzdan sıyrıldığımız an,gerçeklerle,dikenli çiçeklerle yüzleşmeyi bilmeliyiz... bilmeliyiz dünyada sadece biz yaşamadığını,ya da bize ait olmadığını kütlesi ve hacmi yerküremizin... bilmeliyiz yürüdüğümüz yol herkesin.Yüce Yaradan herkese nimetini,rızkını vermiştir,bunu çok bilmeliyiz.bu bilinçle haraket etmeliyiz.bu bilinçle yolculuk etmeliyiz eve dönüş yaparken.o zaman bizi bekleyen bize ulaşırız,zahmet sıkıntı çekmeden... kendi kabuğumuzdan dışarıya fırladığımız vakit,o vakit bizim yeni bir yüzümüz,duru bir hayatımız,şahane bir yaşayışımız ve dürüstlük üzerine kurulu bir yapımız,organizma kokan bir fikrimiz,tesir eden binbir sözümüz,etki eden birçok gözümüz ve gittikçe gelişen bir düşünce felsefemiz olmalı kanımca... kanımca kabuktan önce kabağımız olmalı ve çatlamalı başımızda,daha yaşımız yaşken ömürde... İnsan An Olur (15.03.2008) insan an olur ne yapsa yeri olur bahar gibi açar bahar gibi serinletici olur aramıza... insan an olur kendini kaybeder ne yaptığını, ne kaptığını bilemez olur öylece öylece bir yere sürüklenir farkında olmaz nereye yuvarlandığının ve nereye saklandığının... insan an olur kendini dünyadan büyük görür fil misali adaşlarını arkadaşlarını hayatını ve canını ezer geçer... ve insan an olur ona bakmak onu görmek her derdi her belayı atar üstümüzden insan gibi insanca bizimle konuştuğu zaman... Kız Kaçırmalar (10.03.2008) Dargecitte neler oluyor? Kız kaçırmalar aldı başını gidiyor. Ama nereye doğru? Kötüye doğru tabiki. Efendim, kız kaçırmaya az çok karşı olsam da,gençlerin ailelerin mağdur olmasına üzülüyorum.ve birbirini sevenlerin,birbirine kavuşmalarından yanayım. Aksi görüşte, olan her iki tarafa oluyor manevi olarak. Ancak işin garip ve hüzünlü tarafı şu ki,erkek tarafı madden ve manevi olarak darbe alıyor. İstenilen kızı,kız tarafı olumsuz cevap verince çiçeği burnundaki maşuklar yolu birbirini kaçırmaktan görüyor. Buraya kadar hikayenin besmelesi. Aman kız kaçırmayın derim siz bekar gençlere. Yoksa yanarsınız,bir acıya daha maruz kalırsınız. Ne yapmak lazım, güzel ilçemizde gelenek ve görenekler bozuluyor. Kız babası artık 100(yüz) milyarları bulan isteklerden bulunabiliyor.parayı vermezsen kendini ölmül bil tehditleri kerboran semaları kaplıyor. Birkaç örnekte bu meydana geldi.ve istenilmeyen durumlar ortaya çıktı. Bunun sonucu hepimizi böyle şöyle etkiler.Acilen kız kaçırmalara sağlam çözümler gerek. Büyüklerimizi görev başına çağırıyorum. Yoksa yarınlarımız geleceksiz ve dost düşman şeklinde geçecek. Benden söylemesi. Sevmek (07.03.2008) sevmek sevgili için her şeyi göze almaktır gerekirse onun için gözlerini sözlerini yitirmektir sessiz kalmaktır... sevmek ardı ardına sevgilinin peşinde gitmektir mevsim kış da olsa yaz da olsa ona baharları barmağan etmektir canını kanını feda etmektir... sevmek bıkmadan usanmadan gülü için bülbül kesilmektir onun sesini onun nefesini her anlama yeğlemektir ve kendinden önce onu onun bütünlüğünü düşünmektir kendini ona bağışlamaktır sevmek... Hala Yerinde Mi (01.03.2008) Hala yerinde mi oynadığım sokaklar köyümün tepeleri dereleri hala yokuş aşağı iniyor mu çamura saplandığım ovaları... hala yerinde mi kan kana can cana dövüştüğüm arkadaşalarım elleri minicik gözleri beni arıyor mu hala gece başlarken ve yıldızlar çocuk halimi kıskanırken... hala yerinde mi kalem yerine tebeşirlerle yazdığım fon rengi kaya şiirler kokladığım nergisler ve suladığım çiçekler hala yeşil mi yağmur yağıyor mu esmer toprağıma anamın vasiyeti babamın nasihati olan özümde doğru duru kaymak gibi sözümde... ve hala yerinde mi kürtçe kelimelerle dans ettiğim ateşler baharı karşılama törenleri aylar önce hazırlandığım bayramlar ve düğünler hala oynanılıyor mu halaylar şeklinde emin arbani sesiyle... Olur Mu (24.02.2008) Çok çok severek yaşlansam dizlerin dibinde ayaklarını öpe öpe cenneti istesem senden olur mu... olur mu sana bakıp bakıp yemekten sudan kesilsem her gün bir ömür boyu bakışlarınla uyuyup nakışlarınla şekil alsam sende öylece kalsam... ve dakka başı kalbine habire şiir yazsam dolaşsam derinliklerinde kaybolsam bedevi dolsam tüm yanlarına ve tüm zamanlarına konuşkan isim görünen cisim olsam olur mu olur mu olur mu?... Dikkat Dikkat (21.02.2008) Sevgili hemşehrilerim, Dargeçit'in sefa mahallesinin başkentindeki sokakları hala daracık, burgacık. Sokakları dar diye itirazım yok. İtirazım,lağım,mutfak ve banyo sularının mahalle içini,beynini kirlettiği için. Pis koku etrafa zarar verecek cinste. Adım atmak çok zor. Hele bir yağmur yağsa botun yoksa, çizmen yoksa ayağında oradan çamura saplanmadan geçmek mümkün değil. Çözüm cümlesi ne peki? Olmaz mı, Belediyenin bu ara sokaklara derhal müdahele etmesi gerekir. O mekanlar Dargeçit'in tarihi renkleri barındırıyor çünkü, ve sorarım size biz hangi çağda yaşıyoruz? Havasını soluduğumuz yerden hepimiz sorumluyuz. Bu sorumluluğun başı belediyedir. Baş iyiyse, biz de güzelleşiriz. Belediye alt yapıyı buralara da taşımalı. Bu ihmal daha fazla uzatılmamalı. Bu utançtan kurtulmalı bir an önce. Bir yerden bir yere geçmek için, ana caddeleri kullanmak zorunda değiliz, kolay yoldan, zamandan kazanç varken olması gibi, kalması gibi olmamalı, kalmamalı yaşadığımız meskenimiz. Bir dargeçitli olarak ne zaman o sokaklardan geçsem,bir sinir,bir acizlik yakalar beni.utanır,yürümek zorlaşır bende.düşünce üstüne düşünce bulur beni. Haksızsam söyleyin? Belediyeye önemle duyurulur. Yurdumun Üstünde (18.02.2008) Yurdumun üstünde kara bulutlar eksilmiyor. annem hala hastane koridorlarında türkçe bilmeme acizliğini yaşıyor sözde. gerçekten annem anadiliyle her yerde konuşmanın heyecanı ve özgürlüğü içinde.ama nerde o günler nerde.her gün bir sürgün. annem dünyaya farklı bakıyor.ne düşmanı ne dostu var annemin.annem bir tandır ekmeği yapar,bir çorba pişirir. hayvanlarını iyi besler,ihmal etmez.yardımsever,sıcakkanlı ve kucaklayıcı bir yamacı var. yurdumun üstünde annemin elleri üşüyor.neden yaz kış demeden bu devran devam ediyor. içine,bağrına saklıyor söylemek istediklerini annem bu nedenle. annem konuşurken dinlemeyi de biliyor.ne gurur ne yükseklik var onda.onda vatan sevgisi var,bastığı topraklar üstünde. yurdumun üstünde yeni bir rüzgar esmiyor. en azından annemin yüzünü okşarken yanaklarının güldüğü bir meltem olmuyor. annem bu yüzden dertli.bu yüzden oğullar,kızlar doğurdu masum bir istekle. annem bir mesken yurdumun üstünde,öpülesi ayaklarında cennet fışkırır. Nerdeler (07.02.2008) Nerdeler doğru bildiğimiz adamlar darda kaldık mı omuzlarına dağ gibi yaslandığımız... nerdeler hakiki sevdaları yaşayıp gülü için sümbülü için kışı bahar gibi yaşayanlar... nerdeler çamur içinde çelik çomaklarını oynayan ülkemin çocukları... nerdeler şarkılarında herkesin kendini bulduğu gırtlaklar... nerdeler birbirine selam verenler sağcı da olsa solcu olsa yaşama birlikte renk katan kullar... nerdeler doğup aramıza katılanlar nerdeler varlıklarında kendimizi bulduğmuz simalar... nerdeler ben sen o bizim sokağın sakinleri imamı delisi ayşe yengesi kara ahmeti dul fatması ve deli muhtarı... İnsan Olmak Gerek (04.02.2008) İnsan arasına katılmadan, hayatın zevki olmuyor. yaşam insanların gülüşleriyle anlam kazandığına,insanların konuşmalarıyla amacına ulaştığına inanlardanım... insan güzel bir yaşam.ve her yaşamı çok seviyorum. renk renk yüzleri görmek,adımlarını izlemek,uykusu,yanışı ayrı bir hoşluk veriyor insanlığıma. bir zenginlik,bulunmaz bir nimet olarak görüyorum insanı.insan ki duyan,konuşan,gören,hisseden ve koku alan bir derinlik bana göre. artısı eksisi çok olsa da, dengesi ve ahengi bir uyum içinde. aklı var,ona yol gösteriyor mesela... mesela kalbi var vicdan duygusu var... insanlık gibisi yok. insanı anlamak ve anlatmak için insan olmak gerek. insan olmak gerek,insanlığa erişmek için... Daye sere min di xwerehe  (ji bo yabo) (30.01.2008) Daye sere min di xwerehe kani bave min kani yabo... daye sere min di wxerehe ere ti saxi idi ka bavimin bave malama, cotkere ard u rezeme, şivaneme çebuna nivemin, beje daye ka bavo çu ku çima şev beri wi dihin sibiha, çima cehe wi vala ye.... daye sere min di xwerehe go bavemin newe we lih eşe dilemin, we sewimene jiyanamina be bav... Ez Wunda Dikim (27.01.2008) Ez wunda dibim wexta ji te hez dikim... wexta ez te maç dikim sterk ji ezmana tén xwar xwarin sar dibe li ser sifriya jiyanamin dilemin dibe dilete... ez wunda dibim gava tém cem te cem te sibiha dişom di şeva da di şeva da dibim rahniya peşiyate, dikevim çep u rastete... mi go ez wunda dibim kengi ti hat welate min te welate min avda bi rih u can xwe bi xwe... İstedikçe istiyorum Seni (10.01.2008) Mevsim kıştır diye sıcak bahanelere sığınmıyorum yare. yare senden gelen her anlamı güzelliğin,özelliğin olarak kabul ediyorum kendi hesabıma.kendi hesabıma fatura kesmiyorum sana,seni seviyorum diye... seni seviyorum diye,daha çok düşmek,daha fazla yağmak istiyorum üzerine.üzerine yağmur damlası,üzerine kar tanesi olmak istiyorum... istiyorum ki her şeyde sende aşayım.sende göreyim mutlu olmanın sevincini.rahatı,huzuru seninle bulmak istiyorum.sende bulayım zirvelere bir bir tırmanma coşkusunu... ve ardında gelen yeniden birlikte sevmek sevilmek istiyorum. sana hep aşık,daim kucak olmak istiyorum.seni istiyorum. seni istiyorum,geceleri isteyen yıldızlar gibi.güneşi arzulayan sabahlar gibi seherini,ılımanlığını,doğallığını ve yumuşaklığını istiyorum... istedikçe istiyorum seni. ya da istiyorum seni istedikçe... SEN ÖNÜMDE DURURKEN... (03.01.2008) sen önümde dururken yaşamak için binbir neden, fazlaca eden var ikimize... bize rahat rahat uçmanın keyfi, uçmanın coşkusu var meleklerin yeryüzüne inişi gibi.... sen önümde dururken pusulaya, postacılara, sokaktakilere ihtiyacım kalmayacak adımlarımın adımlarında yol alması sana kalması yüreğimin kan akışı gözlerimin sen bakışı sen nakışı sen işi... HER AN YENİ BİR YILDIR... (01.01.2008) yine bir yıl geçti ömrümden... sevinçli değilim.Hüzünler bir dört yanımı sarmış,imdat! eyvahlar sarıyor benliğimi. eskilerin kervanına katılıyorum seneler gördükçe. zaman göreceli bir kavram olsa da,acı gerçeğimiz ölüme doğru gittiğimizdir. sağlıktan sonra en değerli kavramdır vakit. vakit nakittir,böylesi sözler boşuna dile gelmez. ve ne yazık ki bu iki anlama karşı düşman kesiliyoruz,ihmal ediyoruz bütünlüğümüzü. bizi bırakıp benlere sığınıyoruz. ve taklitlik alıp başını gidiyor. gövde ayaklardan ayrılıyor. yollar çıkılmaz sokaklar oluyor yeni yıllara dayanırken. bu yüzden ölümü kimse istemez. oysa gerçek olan sadece ölümdür. ölümün şereflisi hepimize nazil olsun. yeni yılınız farklı olmasın. her an,yeni bir yıldır çünkü!... DENKLEMİNİ ÇÖZEMİYORUM İNSANIN... (28.12.2007) denklemini çözemiyorum insanın birine güvenirken bir diğeri dostuna küsebiliyor hemen hemen değişebiliyor beşer verdiği sözleri, gördüğü gözleri unutabiliyor isteyince isteyince dağları karşına alıyor istemeyince fareden kaçabiliyor... denklemini çözemiyorum insanın ne istediği belli değil doymak, yetinmek bilmiyor güzellikler karşısında ne ders alıyor, ne de ders vermek istiyor o bildiğini yapıyor, bildiğini okuyor kendi kendine kendi kendine hem hayatını, hem ölümünü hazırlıyor.... denklemini çözemiyorum insanın kolları, ayakları birbirine uymuyor kucaklarken dövüyor yürürken geri dönüyor yerine anlamıyorum insanlardan insanlar tehlikeli, engin bir bulmaca insanlar çözdükçe boğulursun varlığında... BİLDİĞİMİZ DOĞRU SADECE... (23.11.2007) Temennilerimiz var bizi bizden aşan öteler... bir yarış halindeyiz gidip geliyoruz yerkürenin üstünde... isteklerimiz var kendimizi kendimizden aşan arzular... biz yerimizde durmuyoruz yollara düşüp yolcu oluyoruz şehirlere ne dağa ne bağa ilişir gözlerimiz sözlerimiz doğru çünkü çünkü bildiğimiz doğru sadece... DAHA DOĞRUSU... (29.09.2007) Uzun zamandı yazamıyordum köşede siz sevgili okuyucularıma. Bunun için bin özür borçluyum dil ve yüreğinize. Bazı dönemler var,insan ne yapsa konuşamıyor. Kendini suskunluğun derin kollarına bırakıyor. İstese de kabuğundan çıkmak istemiyor. Yaptığı sadece kendini sessizliğe bırakıvermek,diclenin yazda fırata sakin sakin cilve yaptığı gibi. Başkasıyla ne muhatap olur ne de hatip. Ne etseniz onun ağzından laf alamazsınız,dolması için yanınıza aldığınız torba boş kalır,boş dönersiniz evinize. Bende de öyle haller oldu,allahtan kendime ve çevreme zarar vermeden yine başı dik ve alnı ak bir şekilde karşınızdayım,bunun için pek mutluyum. gündem deli dolu,hangisine dokunacağıma karar veremiyorum.hayat devam etttiğini biliyorum. Güzel olan ve iyi giden bu yön. İnsanlık ölmediği vakit,kardeşlik ve barış rüzgarları hiçbir zaman kaybolmaz. Ne demişler:konuştukça adem oğlu/kızı anlaşırlar.ne doğru bir söz,ne yerinde bir anlam. Bu çerçeveye italık duygularımla en çok sevgi dairesini yerleştiriyorum. Zira sevginin dalgalandığı havada ne kan akar,ne de can yanar. Çünkü sevgi güzelliktir.Gülümsemektir.Çocuklarla gibi oyun oynamaktır.Daha doğrusu yaşamaktır. meselcinin dediği gibi: 'yaşamak seni sevmektir'... SAATİ GELDİĞİNDE... (09.09.2007) Öcünü aldığımız hayatların tik taklarıyız... saati geldiğinde ömrün ecele dert yanmanın faydası yok azrail çoktan yola vermiş kendini tek görevi adrese ulaşmaktır ha böyle ha şöyle... saati geldiğinde ayrılmanın durmak en kötü karar... dil döksen de, dünyayı dümdüz etsen de bildiğini okur başımıza gelen belalar ya tatlı tatlı, ya acı acı... saati geldiğinde gitmenin geriye bakmak aptallıktır... arkana bakmadan, şu cümle karşına dikilecektir hep ne edersen onu bulursun... öğüt yerini almışsa o zaman yola devamdır en iyisi derim... Yaz Sıcağın İstekler (20.08.2007) yaz sıcağın etkisinde beden kavrulur... ruh serinlik ister... su ister can... bir dere kenarında kalbinin sesini dinlemek ister gönül... yaz sıcağında her bir canlı başka bir şey ister... mesela kelebek kaynak suların olduğu yeşilliklerde dans etmek,tabiata coşku katmak ister habire.. mesela cırcır böceği bağ üzümlerinde salkımlar içinde yeni şiirler bestelemek ister üzüm tanelerine... mesela güller bülbüllerin gece gündüz kendilerine şarkı şakırdamaları beklerler aheste aheste... mesela bir çocuk gündüz fazla oyun oynamadığı için gece mesailerine kalkar anne ve baba uyurken... mesela şairler ve yazarlar mavi yolculuklara çıkmak ister derin,engin v ezengin denizlerde... ve mesela ben kapalı bir sarnıca kapanıp kitap ve sanat ortasında kalemimle sizleri masal dünyalara götür ister ellerim... anlayacağınız yaz sıcağında her nefesin ayrı bir isteği dile gelir ha böyle ha şöyle ama isteği hep var... Koca Dünya... (31.07.2007) yaşamın içindekiler anlatılır hep oysa bilinmez ki görülmez ki koca dünya hayatın kenarındadır kıyısında söyler vahim durumunu kıyısında toplar yalnızlığını ve çaresizliğini... koca dünya varoşlarda burda şurda ekmek derdindedir... ve dünya küçük değildir dertler varken kan akarken... Hayat Bazen 13.07.2007) Geceden sabaha akşamdan sabaha dek sürer hayat... hayat bazen aşk acısı bazen mutluluk tatlısı kışta beyaz, yazda dondurma sefası.. bir böyle bir öyle devam eder hayat... hayat bazen haşarı çocuk bazen büyük adam bir adımda yol diğer adımda karakol... yıldızlarla ayla sarı güneşle aydınlanır hayat... hayat bazen evlere şenlik bazen dört duvar hapsi damda özgürlük şarkısı yerde sürgün akısı... Kendimize Bakmak Olmalı Yaşam 02.07.2007) Kendimize bakmak olmalı yaşam... anlatacak bir şeylerimiz daima bulunmalı... bazen uçmalı,bazen susmalı... ama pes etmemeli ne olursa olsun... ne olursa olsun hedefe doğru emin adımlarla ilerlemeli... korkuları üzerimizden atarak,dünya üstünde ağırlığımız anlaşılmalı... ve yalnız olmadığımızı iyi bilmeli dost düşman... yaşamak kalabalıktır her şeye rağmen... insanlar yoksa yanında,söylemek istediklerini bir taşa bile anlatabilirsin... ve yolda geçerken mutlu olduğunu görmeli kaldırımlar... yolcu olmaktan çıkıp,hanene misafirleri ağırlamaktan can atan bir baş olmalısın... ama kendin olmayı hiçbir zaman kaybetmemelisin yine de... inanmalısın... inancına göre de yaşamayı bilmesin... zayıfım diye düşünme,an gelir bir pire bir deveyi bir dokunuşla yere serebilir rahatlıkla... adımlarını atarken,nereye gittiğinin farkında olmalısın sadece... sonra hep u rep, kendimize bakmak olmalı yaşam... aynalara bakar gibi içimize ve dışımıza akmalıyız... Babamı Anlatıyorum 20.06.2007) Çekilin bir kenara sular akmasın konuşmayın,susun susun ben babamı anlatıyorum dinleyin beni yıllar kulak verin takvimler... Babam bir çınar o köyde doğdu köyde büyüdü zengin oksijenler arasında çocuklarına masallar çocuklarına hayatı öğretti... Babam bir çocuk çocuklarıyla saklambaç çocuklarıyla çelik çomak oynardı uykumuz gelinceye kadar da kucağına alırdı bedenlerimizi ruhlarımıza üfler bize kalbini teslim ederdi gece-gündüz... Babam bir çiftçi delikanlıydı zamanında an olurdu tüm köyün tüm dünyanın işine bakardı içi ve dışı sevgiyle akardı... Benim babam ne yaşlanır ne uslanır yaşamaya renk etrafına gülücükler dağıtmak için... Benim babam yine de anlatılmaz onu anlatamaz kelimeler o kendi başına bir alem O kendi başına bir hazinedir insanlık için... Şiir Gibi Düşmek Yollara 12.06.2007) Kendimizi yoklamak. Durmadan susmadan insanlar arasına karışmak. Korkmadan ve de kaygı duymadan sosyalleşmek. İnsancıl olmak,insanca konuşabilmek karşımızdakilerle. Bir insan bilincinde hareket etmek. Kırmadan,üzmeden yaşayabilmek sonra. Yaşamayı bilmek,bilirken böbürlenmemek.Bilirken bilmelere yeniden sarılmak, öğrenmek daha çok ve daha fazla kafayı çalıştırmak. Tüketici olmaktan üretici sınıfın içinde yer almak. Ve imanla ve aşkla günlük maşekatimize başlamak. Her günümüze farklı bir eylemle devam etmek.Akşamımızı getirmek bir damla su, bir kırıntı ekmek eşliğinde olsa da. Ve geçen her anın bizden giden bir ömür olduğunun farkında olmak... farkındalığı yakalamak. Kopardığını tutmak,çizgine sadık kalmak. Şiir gibi düşmek yollara. Ve her şeye rağmen mutluluğun bizim en yanıbaşımızda esen bir meltem olduğunu bilmek. Sonra ve devamlı şükretmek,yetinmek ve inanmak. Hayat gerisini verir sana,önceliklerini sonralara bırakmadığın vakit, zirvenin doruklarında bulunmak,evereste tırmanmaktan daha kolay ve daha ucuz. bilmem anlatabildim mi kendimizi? sağlıcakla kalın gönül ve şiir dostlarım benim. Sana Sevdalıyım Diye 06.06.2007) Sana sevdalıyım diye ne akşam ne sabah yetiyor bana ve seni anlatmak için kalbe... Sana sevdalıyım diye yedi iklime ulaşıyor sesimin sen dediği, sen çıktığı nefeslerde... Sana sevdalıyım diye bir dalma deniz olur her yanım dalgalandıkça gelgitleri ay'dan kapan solunu soluna sapan... Sana sevdalıyım diye kar yağsa da güneş çıksa da umrumda değil nasıl olsa bahardır bendeki adın nasıl olsa ahuzardır bendeki tadın... Cami Avlularında 31.05.2007) Cami avlularında yeni yüzler tanırım, bana hep tanıdık gelirler, sokaktaki konu değildir bu yazıya.. Cuma günleri, cuma namazında hangi camiye selam versem, onları bulurum karşımda imamdan önce... Ve içim sızlar, o kadınlardan biri annem olsaydı diye binbir düşünce geçer aklımdan. Aklım kalbime bak der, neden hissetmiyorsun bunu... O zaman ne yapacağımı şaşırır ve insanlık adına Yaradandan özür dilerim her duamda, ve çok utanırım yerin dibini binlerce kez boylarcasına... O kadınlara canım kurban olur, bir gün olur da gönül bahçemde güller büyürse ellerimi ceplerime atacağıma, onlara güllerimi armağan ederim hiçbir karşılık beklemeden... Çünkü sevgi eksikliğidir onları Allah evinde bize ayaktakımı haline getiren... Oysa onların ayaklarının altında cennet olduğunu 14 asır önce müjdelenmiş bizlere... Herkesin gördüğü ama konuşmak istemediği o bacı ve annelerimize yardım edelim lütfen... Ettiğimiz her kıvılcım,yarınımıza mutluluk şerbeti olarak dönecektir, unutmayalım... Sevdan İçin 22.05.2007) Sevdan için Nelere katlanmıyor ki yüreğim Kah gözyaşlara boğuluyor, Kah yalnızlığı yaşıyor Senle kalabalık Senle alabalık tat yaşarken... sevdan için Neler yapmıyorum ki An oluyor herkese meydan, Her sese sus diyorum Seni yaşamak Seni yüceltmek için Hayatımı bile ileri Seni içime salıyorum ve an oluyor Sana kavuşmak Sana evlilik akti olmak için Baharları erken Seni çağırıyorum ülkeme... Sevdan için Ne olmuyor ki bende Bazen çağlayanıma kaynak, Şiirlerime kaynak doluyorsun Dol dolabildiğin kadar Beni mest ediyorsun kendine... Bana İnsanı Anlat 12.04.2007) Bana insanı anlat kimdir niye dünyaya gelmiş ne zaman doğmuş ne eder ne yapar nasıl yaşar diye... Bana insanı anlat kaç yaşındadır kaç kızı kaç oğlu var neden güler niçin ağlar diye... Bana insanı anlat kimdir neye sevinir neyden tiksinir neden öldürür ve niye yaşar diye... Bana insanı anlat ne yapar ne kapar ne zaman susar ne zaman konuşur diye... Bana insanı anlat en doğal en diğer haliyle anlat anlat ki seni tanıyayım seni anlatayım... Çocukluğumu Özlüyorum 07.04.2007) Çoçukluğumu özlüyorum.Ben neden büyüdüm ki?... Çocukluğumu özlüyorum.Yağmur çamur demeden her vaktini oyunlarla geçirdiğim hayatımı istiyorum.Farkındayım,ben büyümekle hayatımın hatasını yaptım.Büyümemeliydim.Öyle yaramaz öyle sevecen kalmalıydım.Direnmeliydim hayata.engellemeliydim heyecanları.Hayata ben de varım dememeliydim.7 de son vermeliydim yaşamaya... Ya da benim ömrüm hep yediyle sınırlı olmalıydı.Öldükçe bir daha dirilen can olmalıydım.Gençlik rüzgarına kendimi kaptırmamalıydım.İçimdeki çocuğu serbest bırakmalıydım.Ama ona büyümek nedir,ayakta durmak nedir öğretmemeliydim.Dünyam çocukluğumdaki yaşam olmalıydı... Ben çocukluğumu özlüyorum.sorunsuz,meselesiz bir yaşım olan çocukluğumu özlüyorum.Ben fazla yemek yemek,bol su tüketmekle çocukluğumu da kaybettim.Ben çocuk kalmalıydım.Afacanlığım ve sıcakkanlığım çocukluğuma yatırım olmalıydı... Çocukluğumu özlüyorum.O çocukluk ki ele avuca sığmaz olandandı.Aşkı ve sevdası kendisineydi.Ancak kem gözler ve kötü niyetler yaşımı hep olgun gösterdiler.Bunu bana neden yaptılar,hala anlayabilmiş değilim.Yoksa o muhteşem o ihtişamlı çocukluğumu mu kıskandılar?.Sebep bu olmalı.Başka ne olabilir ki... Daha Yapılanlar Var 30.03.2007) Senin için daha yapılanlar var pes etme laflar için laflar ancak torbaları ancak obaları doldurur biz ise esmer topraklarız... Senin için daha yapılanlar var elvedalara getirme sevgimizi zaman kötüdür diye şimdi olmalı deme sabret sabret sabret sabretmek selamete beklemek cesarete işarettir... Senin için daha yapılanlar var baharın ilk günlerinde güneşin çıktığı bir vakitte ve kuşların cıvıl cıvıl olduğu bir havada kaçıp gitme benden sevmek ayrılmak özlemek kaybolmak değildir... sevmek istemek gibi büyümek gibi sabır ister biz ister birliktelik... Gül Mevsiminin Başlangıcı 08.03.2007) Tüm okuyucularımın bahar bayramı olan Newroz'larını en içten duygu ve düşüncelerimle kutluyorum...Bir çiçek inceliğinde sevgi ve mutlu dolu baharlar diliyorum size... Konumuz bahar.Gül mevsimin başlangıcı.Doğanın renk cümbüşüne büründüğü ve nefeslerin doğayla bütünleştiği günlerin başlama vakitleri...Uykudan uyanma zamanları.Kelebek,böcek,sinek ve insanların kavuşma anları... Herkesin kendisine göre baharı karşılama ve o coşkuyu kucaklama serüveni var.Benim için de bahar çok farklı özellik ve de güzellikleri ifade ediyor.Kış mevsimin üzerimde bıraktığı etkiyi,gökkuşağı desenlere götüren esenliğin adıdır bahar bende.Bahar bende mavi ve yeşil tonlarıyla aşkı anlatır durur.Bahar bende yenisi yeni duygular uyandırır.Merhaba dediğim her bahar,beni bir yaşıma daha götürür... Bahar beni olgunlaştırır.İnsan olmaya doğru tecrübe ve kuvvetlik sağlar bana.Ellerimde tutar,gözlerime dokununarak ferahlık olur yeryüzümde.Gökyüzümde sonsuz mutlulukları sineme açar.Beni kendine getirir desem daha doğru bir itiraf olur... Gül mevsimin başlangıcında yenilikler gelir hep.Kapanan sayfalar,yeni bürünümleriyle başka yapraklarını çevirir bize.Gerçeği ve sevinci görmek isteyen kalplere akıl gösterir...Tabi aklını devreye monte edersen... Her nefes alışverişiniz bahar olsun.Bahar güzeldir çünkü.Tabi o güzelliği görürsen... Senden Önce Hayaldim 08.03.2007) Senden önce hayaldim hayalleri dalmalar olan, sonra senden sonra açıldım ve bütünlüğüm gerçek oldu verdiğin her bakışta serdiğin her akışta... senden önce hayaldim düşlerde gezer imgelere tutunurdum ip üzerinde salıncaktım sallayanım yoktu kalbimin sonra senden sonra uyandım memat denen hayata ve uyanırken bir daha hiç ama hiç uyku girmedi gözlerime aşkın alevinden sevdanın evinden mecnun oldum esmer topraklara... İçimizi Bulmak 05.03.2007) Yaşamımızın her karesi sorunlarla dopdolu.Daha doğrusu sorunlardan kaçanlarla insanlar var aramızda... Sorunlardan kaçanların dünyası zik zaklar çizer daima.Senebesene ve anbean bu sorunları gizler varlığından... Sorunlardan kaçınların dünyası,zelzeleyi bekleyen sancılara benzer.Yoktur onlara rahatlık.Yoktur onlara daimi mutluluklar... Kişi yüzleştiği sorunla ilgilenmezse,o sorunu çözüme kavuşturmak için küçücük bir çaba sarfetmezse,gün ve an gelir her adım ve her nefesine o mesele bela olur.Başını ağrıtır,sinirlerini kemirir.Sen sorunu boşversen de sorunlar senin peşini bırakmaz.Habire senle dolaşır,senle gezer sen istesen de istemesen de... Biz insanlar genelde kolay olan işlerle meşgul oluruz.Huzurumuzu kaçıran veya uykularımızı bölen hayatın menfi mematlarından gücümüz elverdikçe kaçarız.Kendimizle,doğrumuzla tanışmaktan korkar ve çekiniriz.Oysa mutluluğa giden bir yolda yürümek istiyorsak,başımıza ne gelirse gelsin hayırdan geldiğini bilmek ve anlamak zorundayız... Çünkü hayat,yanlış ve hatalarımızı azaltmakla gülümseyecek bir iç uyanıştır.İçinizi bulmanız dileğiyle... Neler Oluyor Ki 11.02.2007) Aşk için bizim için neler yok ki dünya ayaklarımızda gökyüzü başımızda esmekte ikimize yeryüzü düşerken... Sevda için bizim için neler yok ki heyecanlar kalplerimizde maviler içimize dalgalanmakta üzerimize sevgiler yağarken... Mutluluk için bizim için neler yok ki sevinçler aramızda gülümsemeler yanıbaşımızda dile gelmekte birimiz ötekimiz olurken birimiz diğerine dönüşürken... Sen Gelmedin Önce 28.01.2007) Aşk yoktu sevda yoktu sen gelmeden önce sen kalbime oturunca maviler de dalgalandı kanlar da dile geldi... Sevgi yoktu mutluluk yoktu sen gelmeden önce sen yüreğime inince renkler daha güzel kokular daha berrak oldu... Zaman yoktu hayaller yoktu sen gelmeden önce sen dünyama girince anlar da durdu düşler de gece gördü... Bakışlar yoktu gelmeler yoktu sen gelmeden önce sen içime akınca gözlere bayram özlemlere hasretler doğdu... Gizli kalıplarımız 16.01.2007) Gizli kalıplarımız ardına saklanıyoruz büyüdükçe.Büyüdükçe kendimizi habire dev aynalarda görmeye meyilliyiz... Yetinmeyi ve şükretmeyi bilmeden,adımlarımıza sağlıksız yürümelerle devam ediyoruz.Nasıl olsa bize fazlasıyla sunan bir hayat var.o hayata kapılarak kendimizin bile farkına varamadığı nehirlere bırakıyoruz.Hiç düşünmüyoruz acaba üzerine sıvı hallerimizi karıştırdığımız kişiliğimiz,doğru kaynakta besleniyor mu diye?Zaten soruların olduğu yerlerden ille de kaçmayı yeğleriz.Peki cevaplarımız doğru yanıtlar mı?Yok kardeşim yok,beni hiçbir anlam ilgilendirmez.Bana ne?Ben mi dünyayı kurtaracağım?Bana mı kalmış insanlara yardımcı olmak?Böylesi binbir soruya kafa sadece sallarsın.Cevabın boşvermezlik olmuş zira.Zira içinde bulunduğun daireden çıkmayı savaş bahanesi kabul edersin.Bilmezsin,ne edersen edersin kendi kendine... Sorular maya tutmuyor varlığımızda.Varsa yoksa rahat bir yaşam sunarız zamanlarımıza.Oysa o zaman dediğin kavramını katli nedenlerinle öldürmeye ve harcamaya bakıyorsun.Gününü gün edersin,yarın,öbür gün var mı diye aklına birtakım fikirler yerleştirmezsin. Dedim ya,dünyayı gördüğün gibi soluklarsın.Ne kendine ne de yanındakilerine yarar dokunacak bir şeycikler yaparsın.Yapamazsın,yaparsan senden parçalar kopacağını düşünürsün.Doğru ya edindiğin saplantıların ve alışkanlıkların bozulur. Her birimizde gizli kalıplar yapışmış,onlardan kurtulma ve bütünlüğümüzü silkeleme vaktinin gelmesi dileğiyle,ne mutlu bana ki lahmacun yiyebiliyorum.Adresimiz,sesimiz daima gerçeklere giden doğrular olsun,her ne yapar ve her ne edersek... Ben de Sana 11.01.2007) Şiirler susamaz yazmaya Sözcükler varken Duygular yağmura Kalpler bulutlara döner Ben de sana... Dünya duramaz yerinde Renkler dalganırken Canlılar toprağa Kanlar mavilere boyanır Ben de sana... Gerçekler kalamaz susmaya Doğrular yaşarken İklimler bahara Yürekler aşka gider Ben de sana... Öyle Zaman Olur Ki 15.12.2006) Öyle zamanlar oldu ki tek başıma ağladım uzaklarda sana şiirler sana yüreğimi yazarken... Öyle zamanlar oldu ki sensizliği yaşamamak için yıldızlara sordum seni seni ay ışığında kendime yakın ettim... Öyle zamanlar oldu ki senin mutlu olman için geceler boyu sende sende durdum sabahlara sabahlarım sen oldu daha güneş doğmamışken ve seni sevdiğimden beri... Öyle zamanlar oldu ki aç kaldım susuz kaldım ama hep seni aşkını besledim sol yanımda sevdanı büyüttüm içimde içimle sana baktım sana aktım... İnsanca Yaşamak 30.11.2006) Hayata dair ne yazılar biter, ne de noktalar. Sen dursan da yerinde, yerinde saysan da hayat her anı ve her anlamıyla devam ediyor meçhul insan. Hayat meçhulken sen diyemezsin meleke özelliklere, sade anlamlara sahip deli dolu,aşk dolu bir adamım diye. Sen ancak kendin kadar olabilirsin. Dönüp dolaşacağın yer yine sensin, senin bulunduğu kalem noktasıdır... Sen ne kadar ahkam kessen de, hak verdiğin kadarını alacaksın yaşamdan. Sen yaşama değil,yaşam sana ilaveler ekler... Sen resimsin, kendini çizemezsin. Kendini tanımlayamazsın. Sana kalan nefes almak, sana düşen adım atmak. Yani sana düşen insanca davranmak, hem şimdi hem her zaman. İnsanca yaşamak, insanca yaşamak; görevin ve amacın bu, gerisi palavra... Bana Düşen 21.11.2006) Seni yorumlamak Deni tanımlamak bana düşmez bana düşen akışlarına kendimi bakışlarına benliğimi vermek... Seni yazmak seni çizmek bana düşmez bana düşen sevmelerine kalp gelmelerine özlem kalmak... Seni sormak seni aramak bana düşmez bana düşen gözlerine nehir sözlerine şehir dolmak... Seni tavlamak seni avlamak bana düşmez bana düşen uğrunda daimi sevgi yanında hep mutluluk olmak... Bana düşen seni sevmek seni bilmek... bir daha hep bir daha... Sensiz Gidemem Uzaklara 17.11.2006) Sensiz gidemem uzaklara... uzaklıklar bana göre değil darhirok... Sensiz yolları geçemem... ellerimde yıldızların hala ışıldıyorken,sana yalnızlığı söyleyemem... ve hala kalbimde sana dair şiir yazmak varken,sessizliği haykıramam nefes aldığın gülüşlerine... Sensiz gidemem uzaklara... yakınlığına alışkın bu beden ve bu ruh....bu can uğrunda kayalara adını yazmayı seviyor... seni seviyor sen diyen hücrelerim... ve seni biliyor anlamlara dair sende devrimci yazıldığım mısralarım...sende vaha yeşerdiğim çöllere suskunum... Yollar,şehirler aşkını yazar kokularıma... hayatı senle yaşamayı gördüm...açken bile sevdanda imgelerim doydu ve yaşam orucuna kilitlendi vücudum... Sensiz gidemem uzaklara darhirok... hem gidersem de nelere giderim ki?hangi gezegene sığabilir ki yanyana geldiğimiz adımlar?hangi feza heyecanlarımızı taşıyabilir ki?üstelik hala on dört mevsimlik baharlara on bahar kalmışken...konuşma,serzeniş etme,seninleyim,yanındayım.... Karşıma çıktın diye uzaklıklara,ayrılıklara mı soluklar hibe edeceğiz?... yok en iyisi sen sus,gözlerini gizleme bende öyle kal bana... gerisi daima gelecektir dört kanatlı mutluluklarımız ve sonsuz sevgili yarınlarımız...kuşkun ve endişen olmasın...sen şiirlerime lirik düşmeyi bil...görevin yare gibi yar kalmaktır sana bakarken... Sensiz gidemem uzaklara darhirok,anlasana be kehribar gözlüm...hem gidersem de sensiz asla gidemem,bunu böyle bil,bunu böyle.... perde indi... Aşkın Göçmenlerimi Toplar 10.11.2006) Aşkın göçmenlerimi toplar turnaların gözlerimi hasretliğin ellerimi bağlar varlığın ise beni mahkum eder sana kürek çeken hükümlü gibi... Aşkın göçmenlerimi toplar rengin maviliğimi kokuların kırmızılığımı söyler kendiliğin ise beni sana haykırır gülü arayan bülbül gibi... Aşkın göçmenlerimi toplar sesin kalbimi nefesin sıcaklığımı kaplar adresin ise beni sana mecbur eder attilla ilhanın ölümü gibi... Amaçlarımız ve Hedeflerimiz 07.11.2006) Attığımız adımlar,solukladığımız nefesler boşuna değil...varsa yoksa ileriye hep ileriye gitmek isteriz... En iyisi olmak için anlamların,gece-gündüz didinip dururuz manalarda... Arayış ve kavrayışlarda dolaşmayı,sorularda ve cevaplarda gezmeyi severiz... Habire konuşuruz ancak mesele eyleme gelince tepkisiz ve sesiz kalırız... Bu noktaları pek sevmeyiz,zira rahatlığa alışkın ve düşkün düşmüşüz... Öylece önümüze yağmasını isteriz güzelliklerin... Amaçları ve hedefleri eksik etmeyiz kendimizden... Düşüne düşüne derinlere gideriz hayatın... Hayallere yolculuk ederiz,lakin yanıbaşımızda duran mutluluklara bakmayı es geçeriz... Gözlerimiz kartallar gibi daima yükseklere bakmak ister çünkü...ve bakmanın hakkı görmektir tanımaya kulak asmayız,asacak başka renklerimiz var çünkü.. Ve bu nedenle koskoca bir hayatı sırtımızda taşımaya çoktan gönüllü olmuşuz... Çünkü kendimiz için isteriz varlıkları ve de yoklukları... Özne değil,nesne olmaya meyilliz çünkü başkalarından yardım bekleriz ama yardımcı olmayız/olamayız hiçkimseye... Yaşamımızı akışlara bırakmayı severiz,öncelerimiz böyle yapmışken bize ne kafamı yormaya,bedenimize nasırlar eklemeyi deyip yaşarız... Tabii buna yaşama demeye binbir şahit lazım... Amaçlarımız ve hedeflerimiz varsa,terlerimiz ve zirvelerimiz oluk oluk akmalı ki nişanı tutturabilelim ve mutlu kalalım... Uzakları gözetlemeye gerek yok,yakınlık ve sevinçler sende,kendi rasathanende duruyor... Siz siz olun amaçlarınızdan ve hedeflerinizden vazgeçmeyin,geçmeyiniz... Seviyeli amaçlar ve hedefler dileğiyle... Düş değil 03.11.2006) Düş değil insanlara seni anlattığım soluklara seni taşıdığım... Hayatı gerçek damlalardır seni sevdiğim sana düştüğüm bakışlarında dirildiğim... Düş değil meleklere seni yazdığım nefeslere seni taşıdığım... Cümlesi doğru adreslerdir seni hissettiğim sana kaldığım gözlerinde kaybolduğum... Düş değil dünyada sadece seni seçtiğim denizlere ismini dalgalandığım... Mavisi gül sulardır seni bildiğim sana yandığım ufuklarına kalbimi demirlediğim... Düş değil sana aşık oluşum... Belki düşler ötesi bir alemdir yanında sen olduğum yanında sen dolduğum... Yağmur Yağar (28.10.2006) yağmur yağar...ve gönüllere aşkın tılsımı dolar...her yüreğe hoşbeş duygular yerleşir...yerleşik hale geçer avare soluklar... yağmur yağar...ve yeni pencereler açılır...bedenlere gün doğar...kuşlar daha güzel uçar...eller daha özel buluşur yağmur altında.... yağmur yağar...ve yeni heyecanlar başlar...nefeslere hissetmeler bulaşır...sesler küçük harfleri konuşur...diller ince damarlarda dansla seslenir anlamlara...renklere gün doğar...çocuklar gülümser...toprak aşka gelir...günler kısalır..geceler habire uzar... yağmur yağar...ve insanlar mevsimler gibi sayfalar çevirir...taze yazılar,açılmamış nameler okunur kulaktan kulağa...gizil dönemler başlar...kabuğa çekilir tatlı duyuşlar....dört duvar arasında kalem kadem basılır...yarasalar hala karanlığa isyan eder...örümcekler ağ der bağ der... yağmur yağar...ve kalpler derin derince dalar yüreklere...kan bollaşır canlarda...cananlarda ise diz titremesi vuku bulur... yağmur yağar...ve yastıklara bürünür bedenler....ıslak her tarafa etkini yağdırır...vücutlar kırmızları mavileri sorar...ay kaybolur,yıldızlar yalnız kalır...sıcaklık mumla aranır...soğukluk kalabalığına yeni damlalar,yine taneler ekler...ve hayat devam eder...çünkü yağmur yine yağar..ha şimdi ha öbür yarın... yağmur yağar ve bir daha yağar... Herşey Sen Oluyor (19.10.2006) Seni görünce Gözlerine yakalanınca Her şey sen oluyor Ekmeğim suyum Sabah akşamım canım yurdum oluyorsun birden... Birden yağıyorsun üzerime Sonra hep Islak kalıyor Yürek düşüyorum sana... Yanında soluyorum hayatı... Sana bakınca Bakışlarına tutununca Her şey sen oluyor Yıldızlarım mavilerim Adımlarım nefeslerim Kanım kalbim oluyorsun birden... Birden akıyorsun bana Sonra hep Damla kalıyor Kalp düşüyorum sana Sende soluyorum yaşamı... Kerboran'ın Sorunları (14.10.2006) Güzel ve şirin bakışlı Kerboranımızın birçok sorunu, fazlaca eksiği ve çok sayıda ayıbı var... İzninizle gördüğüm ve içim sızlayarak izlediğim birkaç ihmalini yazmak istiyorum: 1-Devlet Sahipsizliği: Kamu kurum ve kuruluşlarda cana yakın memur veya görevliye rastlamak mümkün değil. Yüzüne baktığım her canda yüzler ya asık ya da baştan savma bir durum sözkonusu. Halkla ilişkileri yok denileyecek kadar hem kopuk hem de sönük. Sıkıla sıkıla günlerini akşam ediyorlar. Yardımdan uzak kalpleri var. Niçin maaş veriliyor bunlara? 2-Lise Eksikliği: Koskoca ilçede ancak 400 öğrenciye eğitim verebilecek bir ortaöğretim binası mevcut. Sıkı durun size bir şey diyeceğim. 2006-2007 öğretim yılı için dargeçit lisesinde şu an 1000 den fazla öğrenci ders görüyor. Nerde kalite, nerde fırsat eşitliği. ve nerde eğitime yüzde yüz destek. Efendim hepsi palavra. Dışlanmış halk olarak bizi görmeye devam ediyorlar. Batıda lise açmak varken Dargeçitlere ne gerek var okul yapmaya. Buna devlet utangacı diyorum, eğitim camiasını derhal göreve çağırıyorum. Tabii vicdanları hala yerli yerindeyse... 3-Türkleştirilmiş isimler: 30-35 yıl önce adı bile anılmayan sayısız ismi kadim değerlerimize ad olarak etiketlendi. Kadim bir halkın kültürü ve geleneği hiçe sayıldı. Bucak, köy, kasaba, kaza ve ilçelerin tarihlik tadımları değiştirildi. Türkleştirildik. Buna en büyük asimilasyon diyorum. Tarihin kara lekesi buna denir. Susmak bazen en iyi cevaptır. Geçen her saniye yanlışın suçu ağırlaşıyor. Yanlıştan dönmek erdem sayılır... 4-Sosyal Mekan Eksikliği: İlçemizde doğru dürüst çay içilecek bir ocağımız yok. Arkadaşlarla kafa kafaya memleket meselelerini konuşmak için oturulacak sosyal bir mekanımız yok. Ama kıraathaneler bollukta... Yaşlanmaya yüz tutmuş insanımı dört duvar arasında masalarının başlarında boş boş bakışlarına anlam veremiyorum... Son zamanlarda üniversite gençliği de böylesi meskenlere kayıyor... Dargeçit'in geleceği emin ellerde diyenlere bu hususu önemle ve ricayla duyurmak istiyorum. 5-Yeni Nesil Eksikliği: Buluğ çağındaki filiz ve de körpecik gençlerimizin serseri serseri hareketlerini görünce nerde o eski gençlik diyorum. Okumak için adım atan, yarınlara fayda düşmek için nefes alan o gençliği şu an göremiyorum. Mevcut üç internet kafede canter oyununa dalıyor yirmi dört saatleri... Sigara içenler... Batıya özenmek için kılıftan kılıfa giren yeni nesil... Çeteleşme boyutlarını ise felaket olarak değerlendiriyorum... Sevgili öğretmen ve velilerimizin çocuklara derhal sahip çıkmalarını davet ediyorum. Hemen ve acilen müdahele edilmeli. Evet tablo bu... Bir de madolyanın öbür yüzü var. Konuyu yüzeysel anlattım. Anlattım çünkü anlat anlat bitmez sorunlarımız var. Herkesi sayduyuya ve daha güzeli ve de daha iyisi için sen de elini taşın altına sürmeye çağırıyorum. Görev kutsalsa, görev başına diyorum. Unutmayalım yediden yetmişe her soluğa görev düşüyor... Düş Peşime (12.10.2006) Düş peşime Düşlerimi büyüt Düşlerinle Aşkınla gel bana ve daima Sevginle del yüreğimi... Ellerimi yakala Avuçlarıma sıcaklığını bırak Mevsim mevsim Bende kal zamanlara Bahar bahar Bende kal yarınlara... Gözlerimi izle Gözbebeklerime dokunuver Renk renk Bende kal çiçeklere Koku koku Bende kal güllere... Kalbime dokun Hücrelerimi kanlarına sula Can can Bende kal mavilere Kan kan Bende kal kırmızılara... Düş peşime Düşlerimi büyüt Düşlerinle Aşkınla gel bana ve daima Sevginle del yüreğimi... Bu Yazım Sana Yazılıyor (08.10.2006) Yazılanların tümü hayata dairleri yazıyor...Bu yazım sana yazılıyor yar... Ona göre oku beni...Ona göre dinle beni... Seni kalbime söyleye söyleye zamanın ertelerinde yol alıyorum....Her anım senle doluyor yaşama. Yaşam gülüşlerim senin için gamze oluyor. Bahar gibi içime doluyorsun çünkü... Sana gele gele seni kazıyorum yarınlarıma... Zira yarınlarımda sen varsın. Aşkımız var... Mutluluğumuz var... Biz varız yetmez mi... Okuduğum her harf,beraberliğimize işaret... Gördüğün her sözcük birlikteliğimizi ifade ediyor... Öyle her rengi öyle her kokuyu es geçme... Dikkat et her mana bizden bir parça taşıyor yar... Seni ifade ediyor bu duygular... Bu duygular bakışlarını,en çok da seni biliyor... Çiçekler ve kokular senle güzel... İlki ve sonu yok aramızda esen meltemlerin... Bize akıyor sakin hislerin çağlayan ülkeleri... ve bizi anlıyor insanım diyen insanlarımız... Bizi bilenlere selam olsun... Özleminle Geçiyor (29.09.2006) Özleminle geçiyor Seni düşünen yanım Sana gelen içtenliğim ve seni bilen sıcaklığım.... Özleminle geçiyor Sana konduğum zamanlar Seni sevdiğim şiirler ve sana kaldığım geceler... Özleminle geçiyor Seni gördüğüm bakışlar Sana aktığım sabahlar ve seni anladığım sevgiler... Özleminle geçiyor Sana birliktelik geldiğim Seni aşkla andığım ve sana canla bağlandığım... Kerboran'da Ramazan Coşkusu (29.09.2006) Kerboran'da ramazan coşkusu başkadır...sahurdan iftara dek yeni yeni heyecanlar ve yeni yeni dünyalar kurulur bedenlerde...kalpler mutmain olur bu aşka ve bu gönül bahçesinin envai kokularına... Ramazanın bereketiyle canların niyeti,her geçen anda imanla dolar...maneviyatları yağmur olup taşar ötelere,daha daha ötelere gider,gündüzleri söyleyen susmaları.... O güzel susmanın ardında binbir ferahlık fışkırır sonra...aç midelere bir kaşık çorba inince ağız şükürleri söyler,eller dualara kalkar ve gözler doyuma gelir an an...zira mutlu son kapıya dayanmıştır....zira sözleşme yerine getirilmiştir... Yatsı namazı ardında teravih bereketi başlar...Rab ve kulun buluşması gece gece doruğa çıkar...günahlar mescidin zemininden Allah'ın o sonsuz merhametiyle silinir gider...yürekler rahatlanır...bir kuş hafifliğine bürünür oruç tutan vücutlar... Ve bu döngü bir ay boyunca şen ve de şakrak duygularla devam eder... Her Eylülde Başkalaşırım (26.09.2006) Aşka başkalaşırım Yağmur olur ellerim Damla olur gözlerim Ayrışırım gecelere Sağım soluma karışır ve mavilere bürünüp Sabahlar ederim beyazları... Ben aşkı zamanda Ben aşkı anda yaşarım... Sevgilimi aşarım yıldızlara Ay yetişmez hızıma Güneş kıskanır beni Denizler kurur Toprak solar yerinde... Her eylülde başkalaşırım Yağmur olur ellerim Damla olur gözlerim Aşka başkalaşırım Düşerim sevdalara Her yanım kana karışır ve kırmızılara sürünüp Yollar ederim özlemleri... Ben aşkı zamanda Ben aşkı anda yaşarım... Sevgilimi aşarım yarınlara Umutlar yakalamaz beni Kalpler gıptalanır bana Yürekler çatlar Günler beni kovalar... Ben aşkı zamanda Ben aşkı anda yaşarım... Kerboran'ın Okuyan Gençleri (23.09.2006) Son beş yıldır Kérboran'da üniversitelere yerleşen öğrenci sayısından bir patlama yaşanıyor. %100 lere varan bir başarı artışı söz konusu. Üniversite Gençliği,başarı grafikleriyle çıtayı habire yükseğe taşıyorlar. Her sene,başarılarına yeni bir halka takıyorlar. Tek bir dershanenin olmadığı,eğitimi araç ve gereçlerden yetersiz olan,ekonomik şartların elverişli olmadığı ve sadece bir liseyle öğretimin yapıldığı kerboran ilçesinde,böylesi başarılı gençlerin çıkması herkes için bir kıvanç duygusu. Bu başarı bir gurur tablosu olarak yer tutuyor kerboran insanın yüreğinde. Artık her üniversite kampüsünde kerboranlı bir genci görmek mümkün...Bu da haklı haberimizin bir diğer sevinç penceresi. Kerboran'ın okuyan gençleri,her bakımdan dopdolu kalplere ve sağlam duruşlara ev sahipliği mevcut. Kerboran'da üç aşağı beş yukarı her öğrenci birbirini tanır. Çünkü mevsimlerin müsait olduğu demlerde,Kerboran sokakları ve caddeleri aydın gençlerle dolup taşar...Üçlü,beşli ve yedili gruplar halinde,seyir şeklinde tur üstüne tur düzenlerler...O dar aralıkları gençlik bayramına çevirirler...Ve bu nedenle ayrı bir dünya yaşanılır kazada... Delikanlılık çağındaki bu talebeler,okul serüvenlerini,beyaz hayallerini,girişimci ataklarını,yaşanılan veya yaşamakta olan aşklarını(çoğu da karşılıksız aşk),dedikodularını,memleket meselelerini,gizemli sırlarını,ütopyalarını,kırılan tabularını,yaptıklarını ve benzeri etkinliklerini birbirileriyle içten duygularla paylaşırlar...Genellikle bu maceraları akşama doğru saatlerde gerçekleşir...Havanın sohbete muhabbet olduğu bir vakitte yanayana yürürler ufuklara doğru...Güneş çoğu zaman kıskanır onları... Pırıl pırıl elbise ve göz kamaştıran güzellikleriyle sayısız defile gösterisine ön ayak olurlar. Bunun sonucunda Kerboran,gittikçe bilinçli bir toplum hüviyetine soyunuyor. Gelecekteki yarınları,şimdiden umut kokan gülümsemeleriyle bugünleri ışıklandırıyor. Gidişat bunu konuşuyor. Kerboran'ın okuyan gençleri hakkında bir kesit dilim sundum sizlere. Her şeyi ancak bir romanda dile getirebilirim. Kafamda böylesi bir düşünce hem kazılı hem yazılıdır. Şunu iyi biliyorum ki,Kerboran artık kaderinde yalnız taşlarla oynamıyor hayatını. Onun susamış gönlüne her an yenisi yeni onlarca heyecan ve bilgi çiçeği konuveriyor. Ve bende o çiçeklerden haylaz bir çiçeğim. Vesselam... Kimse Bilemez (20.09.2006) Sende daimi kaldığımı seni kalbime aldığımı seni baharlara saldığımı ve kimse bilmez sana aşık olduğumu... Kimse bilmez seni çok mu çok sevdiğimi sana şiirler yazdığımı sana mektuplar yolladığımı ve kimse bilmez seni yüreğime kazdığımı... Kimse bilmez gece-gündüz senle estiğimi dört mevsim senle aktığımı üç zamana senle baktığımı ve kimse bilmez seni gözlerimde öptüğümü... Kimse bilmez geceleri buluştuğumuzu gündüzleri konuştuğumuzu akşamları sevgi yudumladığımızı ve kimse bilmez her an aşk yaşadığımızı... Benden Söylemesi (16.09.2006) Kendine bakmayı öğrenerek yaşamayı bileceksin günün birinde...Günün birinde adamakıllı olacaksın ey insanım diyen insanım... Bazen aşkı yaşayacak,bazen susmayı tercih edeceksin...arasıra deli divane olacak hayallerin,arasıra suskun nehirler olacak akmayı istediğin düşlerin... Arasıra da karı+yer diyerek ineklemeye bakacaksın gece-gündüz...Belki de ot gibi gelip ot gibi solacaksın,onu bilemem şimdi... An gelecek kendine zaman bulamayacak,an gelecek yalnızlık köşelerde erimelerini kendi gözlerinle göreceksin... Ama adam olmaya doğru gidişin durmayacak...inişli çıkışlı hayatına rağmen hedefine yürüyeceksin insanım... Sen bundan kaçsan da hemcinslerin seni itelemeyi unutmayacaklar...Tabii bu da senin seçtiğin yaşam kafalara göre anlam kazanacak varmak istediğin gayen...Ona göre adımlar at ve ona göre göre nefesler al derim sana...Dikkatli ol... İnsanım sen daha gençsin...binbir fikir ve de ideoloji seni bekliyor olacak günün birinde...Ne mutlu bana ki lahmacun yiyebiliyorum öyle kolay söylenilecek bir laf değil... Kendini tam donanımlı kılmadan bir heyecana girişme... Küçük heves ve birkaç günlük macera peşinde koşma... Şimdi önünde yapacağın 7 mana var: 1-İnancını sağlama almak 2-Kişisel gelişimini tamamlamak 3-Özgüvene sahip olmak,kendini sevmek 4-Sağlığını daima düşünerek hareket etmek 5-Saygıda kusur etmemek... 6-Kitap okumak,başkalarına değer vermek 7-İnsan olmayı kendine ömurboyu ilke edinmek Yine de sen aklını ve kalbini dinle. İçindeki masum çocuğa sarıl... Altıncı hislerine güven ancak sen sen ol sakın fallara inanacağım deme mantığına... Yoksa daha ilk tadımda parçalanmana sebep olacaksın. Benden söylemesi... Seni Kaybederken (14.09.2006) Seni kaybederken yeni başlıyor seni sevmelerim sana gelmelerim... Seni kaybederken sana itiraflarım var sana açılmamış şiirlerim okunmamaış mektuplarım var... Seni kaybederken sana geliyorum kayıplım hazır ol sabaha varacak gecelere ömürlere yaracak hecelere... Seni kaybederken seni kazanmaya seni bilmeye andım var bunu böyle bil bunu böyle anla... Seni kaybederken barış akitlerin olsun savaş an meselesi kan her an akabilir... can her an yakabilir... Dawet (12.09.2006) İki gündür gözlerden ırak bir yerdeydim...Kadim bir dostumun düğününe davetliydim... Kérboran bağrına yeni filizler katıyordu... Bu geçen haftasonunun iki günü çok çabuk geçti...O ne heyecan ne mutluluktu öyle...Sanki dostum değil de ben evleniyordum,o derece bahtiyardım...O derece içi içine sığmaz çocuksu bir ifade vardı duygularımda....Yeterince mutluydum,çünkü biricik dostumun mutlu gözlerini görüyordum...Mutluluğunu izleye izleye ben de sevinç rüzgarlarını bırakıyordum hücrelerime...Üzüme baka baka bir şey gibiydi yaşadıklarım... Dawet iki gün sürdü...İki gün neler yaşandı neler...Şimdi kısacık gözlemlerimi sizlerle paylaşmak istiyorum... Cumartesi kına gecesiydi...Geline kendi evinde kına sürülüyordu,damadın evinde ise halayların çığlığı kesilmiyordu.O gün geceyarısına dek eğlendik,hoplandık,tabiki zıplandık.... Ertesi gün yani pazar günü düğün günüydü...Mutlu son iki şanslı bireyi bekliyordu...Sahah erkenden damatla berbere gittik...İkimiz de tıraş olduk...Damadı tanımayan beni damat zannediyordu.Böylece ben de kısa da olsa bu anın keyfini çıkartıyordum... Öğle vakti davetlilere bir güzel ziyafet(mevlid) verildi...Mönüde kırmızı et,türlü(tırşık) bir de pilav mevcuttu...Herkes yemekle meşgulken ben tüketicilere su servisi yapıyordum...İki saat boyunca birçok ağzı suladım durdum...Kanter içinde kaldım... İkindiden bir saat sonra,unutulmaz yolculuk başladı..İlçe boydan boya turlanarak gelin getirildi...Coşku o zaman başladı...Nedense zaman hızlı akıyordu...Herkes kendi derdindeydi...Dum duma bir kalabalık vardı... Akşam da büyük bir insan kitlesiyle doyasıya halaylar çektik.Reks,delilo ve bablikan oyunları oynuluyordu..Körpecik gençlerin pırıl pırıl esintisi göz kamaştırıyordu...Alıcı bakışlar havada uçuşuyordu...Ben bekarım diyenlerin bayramıydı desem abartı yapmış olmam...Genç kız ve erkeklerin tavlamalarına çok kez tanık oldum...Başka bir zaman bu konuya derince dalacağım...Zira önemli bir mevzu olarak görüyorum böylesi kaçamakları... Dawet 23:30 da sona erdi...Yorgun bedenler Kérboran gecelerine dağılıverdiler...Üzerilerindeki aydede ışıkları altında evlerinin yolunu tuttular nefesler...Sesler kesildi... Bir atlı geldi ve geçti...Geçerken kanatları beyaz,rengi mavi deseni kırmızıydı... Seninle Olmak Vardı (09.09.2006) Güne gözlerimi açarken seninle olmak vardı güneşten önce doğaya senle kucak açmak çiçeklere senle konmak ve sana dalmak vardı... Hayatta nefes alırken seninle olmak vardı daha baharlar gelmeden kışlara senle yolculuk yapmak kaplere senle merhaba demek ve sana bakmak vardı... Yollarda yürürken seninle olmak vardı daha ikindi olmadan sana gülücükler vermek bakışlarına yamaç kurmak ve sana gelmek vardı... Ve gün akşama varırken seninle olmak vardı daha güneş batmadan sana gecelemek ellerine mavice dokunmak seni içime kabul etmek ve seni sevmek vardı... Farklıyız (07.09.2006) Farklıyız... Hayatın her yönüyle şaşırtan bir varlığız.Solumuz ve sağımızın bir olduğu görülmemiştir...Biz bukalemuna taş çıkartan renkleriz... Bazen deli dolu oluruz her şeye karşı.Kimse tutamaz bizi.Kimse engelemeyez jet hızlarla meçhullere adımladığımız yürüyüşlerimizi...Böylesi durumlarda bizdeki duygu daima Ya Rabbanadır...Bazen de susarız,sessizliğimize anlam bulamayız.Öylece kendi kabuğumuza çekiliriz...Burası bizim en sığınaklı tenha ve yalnızlık bölgemizdir...Sözüm ona bizim yegane özgürlük alanımızdır insanların olmadığı,kuşların ötmediği o yerler... Farklı olduğumuz kadar da fazlaca değişken fonksiyonlarız...Arasıra Dicle gibi sakin davranırız karşımızdaki muhataba,arasıra Fırat gibi asi mi asi oluruz iyiliğe ve güzelliğe...Ve maalesef biz genetik olarak kötülüğe meyilli nefesleriz...Hata üstüne hata yaparız,yanlışlıklar içinde habire yüzeriz...Kendimize adamakıllı psikolojik destekler vereceğimize,karşılaştığımıza sonu gelmez nasihatler ederiz...Burada özümüzü kaybederiz,çünkü daha kendimizi tanımadan ve bilmeden hemcimnslerimize kılavuzluk ederiz... Oysa bilmeyiz doğru söyleyeni dokuz köyden kovacaklarını...Tamam niyetimiz artniyetli olmayabilir ama ben kimim sorusunun cevabını anlamadan başkalarına edebiyat yapmak bana göre aptallığın ilk emaresidir...Sonrasını yorumlarınıza bırakıyorum... Farklıyız...Farkı öğrenmeden başımızı belalara sokarız...Ve insan olarak bir parçanın iki yüzüyüz...Bütün düşüncelerimiz ve hayallerimiz ikiz ayna görünümünde....Kah mutluluğun zirvesinde sevinçler yudumlarız,kah da mutsuzluğun en alasını yaşarız üzüntülerin... Farklıyız,İnsan olduğumuz için farklıyız...Tek farkımız,farkı fark ederiz...İşin özeti ve önemi bu.Gerisi ne bana ne de sana yarar ey okuyucu... OYUNCAKSIZ BÜYÜYEN ÇOCUK (06.09.2006) oyuncaksız büyüyen çocuk yetim bırakılan yumurcak sen çoçukluğunu yaşamadın yaşatmadılar sana oyunları hayatı hep kenarda izledin oysa kalbin bir turna gibiydi oysa bakışların çiçekler gibiydi... oyuncaksız büyüyen çocuk yetim bırakılan yumurcak sakın ağlama ağlama elbet bir gün yüzün gülecek elbet sen de mutluluk göreceksin şimdi yanık türküler yakma ağıtlar paralama sokaklara... oyuncaksız büyüyen çocuk yetim bırakılan yumurcak şimdi sevinmenin tam zamanı dağlara söyle şarkılarını denizlere ver mavilerini işte o zaman oyunlara dalabilirsin işte o zaman oyunlara kalabilirsin... GEÇİKMİŞ BİR SELAM (04.09.2006) Geçikmiş bir selamla karşınızdayım arkadaşlar...Sımsıcak ama serinletici duygularımla MERHABALAR. Bundan sonra bu köşede beraber nefes alacağız. Birlikte gençliğimize anlamlar katacağız.Hep beraber yani karınca kararınca kendimize renkler vereceğiz. Yazılarımla kalbinize ve yüreğinize sesleneceğim, kumsallara değil esmer topraklara kelimelerimizi nakışlayacağız. Ki daimi olsun dostluğumuz. Ki "ne ekersen onu biçersin" felsefesine karşılık olalım. Ki mutlu olalım her şeye rağmen. Serkan Abi'nin izniyle yeni bir dünyaya yolculuk edeceğiz. Güzel Kérboran'ımızın değerini bilerek tecrübem ve yaşadıklarımla sizleri rahatsız edeceğim. Şimdiden hakkınızı helal edin, olur ya bu dünyadır sonra helalliğe vaktimiz olmaz. Anlaştık mı? Süleyman KILIÇ abimize bir tuzumuz olsun niyetiyle kendilerini bu ilk yazımda hem selamlıyor hem de saygılar diliyorum. Geçikmiş selamın devamı İnşaAllah daima kıymeti eksilmeyen muhabbetimiz,buluşması beklenilen özlemimiz ve nefesi unutulmayan ikili sohbetimiz olur. Tüm genç arkadaşlara binbir selam olsun, hoşbulduğumuz HOŞGELDİNİZ olsun... BELKİ GELİRSİN DİYE (02.09.2006) masumane duygularla sana geliyorum bu defa bir yanımda sensizliğin diğer yanımda hayalin üst geçit töreni yapıyor... sevgili kayıplım senden kopamıyorum sensiz yapamıyorum sensiz edemiyorum varsa yoksa sana dalıyorum hece hece... bir evetin için kalbim seni yüreğim seni bekliyor belki gelirsin diye şimdi dünyam pusuda şimdi içim sende duruyor... belki gelirsin diye beni bıraktığın gibi öylece sana intizar öylece sana vurgunum... PETROL KOKULU AKŞAM petrole başkentlik yapan bir şehri solukluyorum Batman'da dile geliyorum Batman'da sevgilimi özlüyorum... petrol kokulu akşam... bir yanımda serin hava diğer yanımda bir mayıs gecesi öylece bir mısradayım.... bir solumda rafine şebekesi bir sağımda kürt çocuklar öylece bir dizedeyim.... petrolü bol bir kentteyim Batman'da geceliyorum sabahımı Batman'ı gözlüyorum bakışlarımda.... Batman'da tarihe geçiyorum Batman'da sevgilimi özlüyorum.... petrol kokulu akşam..... bir yanımda umut güvercinleri diğer yanımda özgürlük ateşi öylece bir mutluluktayım... bir solumda petrol arabaları bir sağımda kürtçe melodiler öylece bir sevinçteyim... petrol kokulu akşam... Batman'da dile geliyorum petrol kokulu akşam.... Batman'da sevgilimi özlüyorum Batma'nda şiirler noktasız...